Patogeneza zespołu cieśni nadgarstka

Przyczyną zespołu ciasnoty kanału nadgarstka jest zwyrodnienie lub obrzęk zapalny tkanek otaczających nerw, co w ograniczonej przestrzeni kanału powoduje jego uciśnięcie, obrzęk i zwyrodnienie. Zespół cieśni nadgarstka może być wywołany przez uraz lub uszkodzenie stawów związane z reumatoidalnym zapaleniem stawów czy inną chorobą reumatyczną. Niestety, często obrzęk i co za tym idzie uciśnięcie nerwu wywołane są przez ciągłą pracę rękami z dużym napięciem w wymuszonej pozycji.

Zwiększona objętość struktur przechodzących przez kanał nadgarstka i równocześnie ograniczona przez silne struktury kostno-ścięgniste przestrzeń kanału prowadzą do ucisku. Ucisk najbardziej niszczy delikatną strukturę nerwu pośrodkowego. Powoduje to ból i parestezje. Parestezje są to dziwne odczucia o charakterze mrowienia, drętwienia lub kłucia.
Dodatkowo zmniejsza się siła chwytu, a utrzymywane w ręku przedmioty często wypadają. Utrudnione jest zamknięcie dłoni w pięść, a precyzja ruchów bardzo ograniczona. W końcowej fazie może dojść nawet do całkowitego porażenia nerwu i zniesieniu czucia na większej części dłoni oraz uniemożliwienia chwytania.

Wskazania do zabiegu

Objawy zespołu cieśni nadgarstka w postaci drętwienia, mrowienia lub kłucia palców, wychudzenia mięśni ręki, osłabienia czucia, bólu nocnego.

Konsultacja przed zabiegiem

Konsultacja przed zabiegiem to czas na rozmowę z lekarzem o indywidualnych potrzebach i oczekiwaniach związanych z zabiegiem. Wtedy też chirurg odpowie na nurtujące pytania, przekaże niezbędne informacje medyczne i zdrowotne związane z zabiegiem jak również omówi przebieg i zakres zabiegu.

Przygotowanie do zabiegu

Pacjentka/ pacjent w dniu operacji powinien być zdrowy, wszystkie infekcje i stany zapalne powinny być wyleczone. Lekarz zleca badania dodatkowe, niezbędne do przeprowdzenia operacji, które pacjent powinien przywieźć ze sobą w dniu zabiegu.

Chory powinien zabrać ze sobą:

  • chłodzące kompresy żelowe – 2szt.
  • przybory toaletowe

Dla dopełnienia formalności związanych z przyjęciem należy przedstawić:

  • dowód osobisty

a w przypadku zabiegów finansowanych przez NFZ:

  • skierowanie do szpitala,
  • ważną legitymację ubezpieczeniową, (w przypadku emeryta lub rencisty legitymację emeryta lub rencisty i ostatni odcinek renty).

Dla wystawienia druku o niezdolności do pracy potrzebny będzie NIP pracodawcy.

W przypadku gdy pacjentka/pacjent pali papierosy powinien zrezygnować z nich przynajmniej na 2 tygodnie przed zabiegiem (palenie powoduje opóźnione gojenie ran). Zaleca się również odstawienie w tym czasie środków antykoncepcyjnych oraz leków zaburzających krzepliwość krwi. Bezwarunkowo należy zrezygnować z kąpieli słonecznych i solarium na 2 tygodnie przed planowanym zabiegiem.

W dniu zabiegu

Pacjent/pacjentka zgłasza się na umówioną godzinę do Rejestracji Zabiegów.
Pacjent powinien być na czczo. Oznacza to że należy się powstrzymać od przyjmowania pokarmów stałych co najmniej 8 godzin, a płynnych min. 6 godzin przed zabiegiem. W tym również od żucia gumy, które wzmaga wydzielania soków trawiennych.

W dniu poprzedzającym zabieg prosimy o dwukrotną kąpiel pod prysznicem z użyciem mydła. Czynność tą prosimy powtórzyć rano w dniu zabiegu operacyjnego. Bezpośrednio przed zabiegiem należy ogolić okolicę kolana kończyny operowanej. Zalecane jest pozostanie bez makijażu, ubranie do przebrania (dres, piżama, ciapy) powinno być luźne, nie krępujące ruchów.

Lekarz bezpośrednio przed zabiegiem wykonuje rysunki wyznaczające linie cięć oraz stanowiące punkty orientacyjne w trakcie operacji. W trakcie zabiegu mogą zostać wykonane zdjęcia fotograficzne do dokumentacji medycznej.

Czas trwania zabiegu: ok 10-25 minut,

Rodzaj znieczulenia:

W dniu zabiegu lekarz anestezjolog przeprowadzi rozmowę i oceni badania laboratoryjne pomocne w kwalifikacji do znieczulenia. Podczas tej wizyty pacjent zostanie poinformowany o rodzajach znieczuleń możliwych do zastosowania podczas operacji.

Opis zabiegu

Interwencja chirurgiczna polega na wykonaniu nacięcia skóry w okolicy troczka zginaczy, rozwarstwieniu tkanek, aż do uwidocznienia samego troczka. Następnie przecina się troczek lub (znacznie rzadziej) wykonuje Z-cięcie, które pozwala na wydłużenie troczka bez przerywania jego ciągłości.

Opieka pooperacyjna

Pobyt w szpitalu przebiega pod kontrolą wykwalifikowanego i doświadczonego personelu lekarskiego i pielęgniarskiego. Najczęściej jest to od 6 do 24 godzin. Wczesny przebieg pooperacyjny różni się nieco w zależności od rodzaju znieczulenia. U pacjentów znieczulanych regionalnie stan znieczulenia i niedowładu kończyn trwa od 2 do 5 godzin po zabiegu, w tym czasie pacjent z reguły nie wymaga środków przeciwbólowych. Musi jednak przebywać w łóżku; znieczulenie powoli ustępuje a czucie i ruchy kończyną powoli wracają. Dopiero wtedy istnieje czasem konieczność podania leku przeciwbólowego, z reguły podawanego dożylnie. U pacjentów znieczulanych ogólnie czucie wraca bezpośrednio po zakończeniu znieczulenia, pacjent może więc odczuwać ból dość szybko. Prosimy zgłosić to pielęgniarce lub lekarzowi. Ból ten poddaje się działaniu leków przeciwbólowych; naszym celem jest przeprowadzenie Państwa przez ten okres pooperacyjny w bezbólowym, komforcie. Pacjent/pacjentka ma założony opatrunek, na całą kończynę, który należy nosić dzień i noc do momentu zdjęcia szwów ( 8-12 dni po zabiegu).

Dolegliwości bólowe kontrolowane za pomocą środków przeciwbólowych występują bezpośrednio po zabiegu i w ciągu kilku kolejnych dni. Mogą się one nasilać w pewnym stopniu przy wzmożonej aktywności ruchowej i wymagać doustnych leków przeciwbólowych przez następne kilka tygodni. Normalnym objawem jest występowanie obrzęków, zaczerwienienia, zwiększonego ucieplenia i podbiegnięć krwawych w okolicy operowanej, które ustępują stopniowo w okresie od 2 do 3 tygodni po zabiegu.

Zalecenia pooperacyjne:

W dniu wypisu Pacjent/ka otrzymuje kartę informacyjną z wszystkimi istotnymi informacjami, niezbędnymi w okresie rekonwalescencji:

  • Od 2 doby po zabiegu należy codziennie zmieniać opatrunek i przemywać rany środkiem specjalnie przeznaczonym do odkażania ran (np. Octenisept), co drugi dzień, lub w przypadku zabrudzenia opatrunku częściej,
  • Elewacja operowanej kończyny (należy układać na wysokości lub powyżej barku),
  • Należy ograniczyć aktywność fizyczną do niezbędnego minimum przez pierwsze 2-3 tygodnie po zabiegu, unikanie wykonywania czynności wymagających wysiłku fizycznego. Powrót do ćwiczeń fizycznych rozpatrywany jest indywidualnie i decyduje o nim lekarz prowadzący.
  • Kąpiel pod bieżącą wodą już w 2-gi dzień po zabiegu (unikanie kąpieli w wannie z gorącą wodą). Po zabezpieczeniu opatrunku. W przypadku zamoxczenia opatrunku należy go zmienić po kąpieli na suchy, zgodnie zaleceniami powyżej.
  • Usunięcie szwów 8-12 dni po zabiegu.
  • Zalecana dieta lekkostrawna, wysokobiałkowa

Powikłania

Pomimo dużego doświadczenia i staranności ze strony zespołu operacyjnego w czasie operacji i po niej może dojść do powikłań, które przeważnie są natychmiast rozpoznawane i leczone.

Do najczęstszych powikłań należą:

  • Krwawienie pooperacyjne lub krwiak, wymagające ponownego otwarcia rany operacyjnej.
  • Uszkodzenie nerwów.
  • Zakażenie rany pooperacyjnej
  • Zaburzone gojenie lub rozejście się rany pooperacyjnej
  • Inne trudne do przewidzenia.

Wymienione powikłania mogą pojawić się w przebiegu pooperacyjnym u każdego pacjenta, jednak ich ogólna częstość nie jest wysoka. Ich liczba zwiększa się u chorych na cukrzycę, pacjentów powtórnie operowanych i osób otyłych.

Po nacięciu skóry pozostaje blizna, której wygląd zależy w dużej mierze od osobniczych cech tkanki łącznej.

Wymieniono większość następstw i powikłań, które mogą wystapić. W medycynie zawsze może dojść do sytuacji jeszcze nie opisywanych w literaturze fachowej, związanych z nietypową anatomią lub nietypową reakcją organizmu pacjenta.
Ze wszystkimi pytaniami i wątpliwościami nalezy zgłaszać się do lekarza prowadzącego.